Na het Kerkpad vanwege bedreigingen en agressie twee jaar gemeden te hebben, had ik eindelijk de moed om er toch weer te gaan wandelen. Dat deed me goed, het is een mooie wandeling. Totdat ik bij de boerderij kwam.
De zoon zag mij aankomen. Ik zag dat hij meteen naar een tractor liep. Hij startte de motor en kwam op mij af. Ik durfde niet verder te lopen, ik was bang en ging achter een container staan
Hij stopte naast me . Ik had het erg moeilijk, tranen, emoties en ik zei: ‘Waarom doen jullie zo agressief, wij zijn gewoon bang voor jullie. Ik heb hier altijd gelopen, ik mag hier gewoon lopen.’
Hij zei: ‘De vorige boer vond alles goed en wij hebben ge├»nvesteerd in en om de boerderij en mensen lopen en fietsen hier maar.’
Ik was te emotioneel om verdere discussie aan te gaan en ik zei: ‘Mag ik er nu door, want ik wil verder.’ Al huilend liep ik door en zei nog: ‘ik vind het echt verschrikkelijk wat jullie doen. Dat jullie dit mensen aan doen, mensen die verder niks doen.’