Ik liep altijd met veel plezier langs de Berkel met m’n twee hondjes, totdat die nieuwe verschrikkelijke boer er kwam wonen.

Gelijk veranderde de sfeer met overal prikkeldraad en ik hoorde al van meerdere mensen verhalen dat de boer hoogstpersoonlijk met zijn eigen auto door het weiland sjeesde om te proberen honden dood te rijden, en dat soort ernstige dingen. Nu liep ik zelf op een ochtend met m’n hondjes aangelijnd langs de Berkel, op het pad wat nog van het Waterschap is, dus niet van de boer zelf.
Opeens uit het niets kwam er een reusachtige trekker aan met wel tien grijparmen met ronddraaiende messen en ik moest rennen voor mijn leven en dat van mijn hondjes. Sinds die tijd is het plezier daar wel volledig vergald.