Komende vanaf de Kapperallee komt ons (moeder en dochter, 73 en 44 jaar) een fietser tegemoet. Zij is zojuist teruggestuurd door de boer: “dit is mijn erf!”
Wij lopen door: het is immers openbare weg. De boer ziet ons komen en wacht op ons, met de tractor dwars over de weg en met draaiende motor.

We vragen of we vóór de trekker langs mogen lopen, maar hij is al begonnen aan een lange en woedende tirade: we mogen daar niet komen, we moeten terug, we hebben daar niets te zoeken. “Het is openbare weg!” brengen we in, maar dat veroorzaakt nog meer woede. Hij herkent mij en tussen alle boze woorden komt ook iets van “Stomme lui ..”
Omdat we amper reageren, de discussie niet aangaan en er dus een soort patstelling ontstaat, gaat de boer tenslotte een meter achteruit, zodat we voor langs kunnen passeren. Langs nóg een trekker met een boos kijkende zoon van de boer en begeleid door de voortdurende tirade (“Oprotten! Wegwezen!”) lopen we door.

( Vrijdag 29-12-2019, ± 15.00 uur)