Zo juist terug van een wandeling waarbij wij ook nietsvermoedend het kerkpad namen, zoals we al regelmatig doen de afgelopen 14 jaar dat we hier wonen.
Komend bij de boerderij van van Schooten wordt ervoor ons neus een tractor midden op het pad gezet (terwijl wij aan komen lopen). We gaan via de berm (met blubber) en we zijn net weer op het pad of de boer begint tegen ons te schreeuwen of we niet kunnen lezen. Mijn wandelvriendin verstijft van schrik en wil bijna omkeren. Ik vertel de boer dat ik hier regelmatig wandel en dat ik niet op de hoogte was dat de regels zijn veranderd. “Ben je niet goed bij je hoofd” zegt de boer ook. IIk trek mijn vriendin mee om zo gauw mogelijk uit zijn dreigende sfeer te zijn, want wat een impact heeft zijn agressie op ons, mijn vriendin’s benen bibberen en ik voel me ook onveilig en geraakt. Dat kan hij toch ook anders brengen?
We praten er over na wat er met de boer gebeurd zal zijn dat hij zo agressief is, blijkbaar heeft hij iets vervelends meegemaakt dat hij nu zo op ons reageert.
Aan het eind van het pad worden we aangesproken door een mevrouw die daar woont en ons vraagt of we de boer zijn tegengekomen.
Ja en hoe zeggen we. Ze vertelt dat de boer geen gelijk heeft dat de gemeente in december 2019  beslist heeft dat het pad openbaar blijft maar dat hij voortdurend mensen agressief benadert. (we zijn dus niet de enige). Zij is al geduwd en geschopt en haar man is bijna tegen de grond gewerkt door deze boer.
Wat bezielt deze man? Wat is er te doen om hem weer tot rede te brengen. Er is iets nodig om zijn agressie weer uit de lucht te krijgen, ik zal er op broeden, want hier op terug reageren met dezelfde agressie maakt dat het van kwaad tot erger wordt.