Helaas moet ik weer en nog steeds melding maken van een onaangename ervaring met Van Schooten op ons Kerkpad.
Vandaag, 31 augustus 2020, besloot ik het Kerkpad weer eens op te nemen in mijn wandelroute. Ik had dat aangename pad al een poosje niet gelopen om een mogelijk conflict met de Van Schootens te vermijden. Mijn laatste aanvaring met een van hen was een tamelijk lang gesprek geweest waarin hij zijn beklag deed over passanten en dat eindigde met zijn verzekering dat als de gemeente hem niet tegemoet kwam in zijn wens het erf af te sluiten hij dat zelf zou doen.
Ik was benieuwd of de situatie na het recente raadsbesluit waarin het recht van overpad was bekrachtigd inmiddels was genormaliseerd. Dat bleek niet het geval. Er was niet alleen weer een nieuw bord in de wei voor de boerderij van Van Schooten geplaatst met de mededeling dat het erf niet toegankelijk was, maar de weg over het erf was ook volledig geblokkeerd door obstakels en ‘strategisch’ opgestelde landbouwvoertuigen. Maar te voet kon ik er slalommend toch langs.
Ik was nog niet veel verder gevorderd toen ik woedend werd toegeschreeuwd door de boer die het erf op kwam lopen: of ik het bord niet had gezien. Op mijn ‘En?’ begon hij aan een tirade die eindigde in een regelrechte bedreiging: als ik niet snel opdonderde, zou hij mij van het erf flikkeren. Hij maakte aanstalten om in een van zijn voertuigen te klimmen. Ik heb mij omgekeerd en ben doorgelopen, het erf af, me wel afvragend of hij me achterop zou rijden. Dat gebeurde niet, maar het was een zeer onaangename, intimiderende confrontatie die niet straffeloos zou moeten kunnen plaatsvinden in onze gemeente.